Model: ‘pot de fleur’

Frankrijk is prachtig. Goede wijn, rust,natuur, zo nu en dan een brocante, een kasteeltje of grot, gevolgd door een bezoek aan de supermarkt voor lekkers. Nu rijden wij elke keer van ‘ons’ mooie gehuchtje naar beneden door een dorpje met op de hoek van de kruising een kapper (als echte toerist is het voor even jouw gehucht). En dan dwaal ik dus af… de kapper is nooit open…

Rotterdammer als ik ben word ik nieuwsgierig en begin ik met een typisch rotterdams gebruik. Wat is er daar binnen, en kan ik het verrotterdamsen, een bijnaam geven. Voor niet Rotterdammers irritant, voor ons de manier om ver weg tot thuis te maken. Zo kent iedereen de bijnamen, ‘jan gat’ voor het beeld van zadkine, de zwaan voor de Erasmusbrug, enzovoort. Voor Rotterdammers voelt dat lekker. Ook op kleine schaal hadden we dit in onze oude straat, zoals we daar hadden, ‘vrouwtje boos’,’de stoeproker’ , en talloze andere bijnamen.

Ik droom weg bij de kapper, de aanblik van het vervallen pand…is de kapper wel eens open, ik stel me zo voor. De Verfkwast: de kapster van het dorp kent één model: ‘pot de fleur’ (volgens mijn dochters , opgestookt door oma, het enige bekende kapsel model in Friesland), hier en daar een beetje extra opgeschoren. Ter variatie mengt ze ongeveer elke week een alternatief kleurtje door de korte koppies van de dorpsdames. Deze week was paars favoriet. Zie je, je voelt je al een beetje thuis. Voor je het weet, heeft iedereen een bijnaam, voor nu heet de kapper op de hoek de verfkwast…of ze nu open is of niet, wij gaan voortaan bij de verfkwast richting het dorp. Ik zeg : fijne vakantie! En ik weet zeker, op een dag komt er iemand voorbij en denkt…hee, de verfkwast is open.

Author: Papa Mark

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *