Lampjes in de hoofdstraat van Kollum.

Elke ochtend na dat ik mijn kinderen op school aflever rijd ik terug door de hoofdstraat van Kollum. Niet dat ik deze kant op moet om naar huis te komen. Ik rijd er langs omdat het kan. De aandoenlijke naar oude luister opgeknapte dorpsstraat ligt er deze ochtend verlaten bij. Ik zie een lokale winkelier in de weer met een vlaggenstok. De dagelijkse aanbieding op het bord van het lokale cafe prijkt als elke ochtend ‘stokbroden’. Schijnbaar is alle andere aanvoer gestopt en moet men van de stokbroden af. In de anders zo lege winkelstraat prijkt sinds gisteren echter nog iets anders. Yes, ‘Lampjes in de hoofdstraat van Kollum‘ .Feestverlichting, sierlijke lampjes, ingetogen in allerhande feestelijke vormen zijn aan de lantaarnpalen bevestigd.

Gezelligheid op de vroege ochtend. Van lampjes word ik altijd vrolijk. Ze voegen iets toe aan de anders zo grauwe ochtend in deze tijd van het jaar. Het feestdagen gevoel begint te knagen. Sinterklaas, kerst, oud en nieuw, ik kan er geen genoeg van krijgen. Na het zien van het Sinterklaas journaal gisteravond maakte ik mij nog een klein moment druk of de oeroude stoomboot wellicht door de zich in het land aanwakkerende stikstof problematiek niet meer mocht aanmeren. Gelukkig heeft de Sint dit jaar een stuk schonere kolentrein genomen om zodoende toch nog aan te kunnen komen in ons zo verdeelde land.

Aan piet zijn voorkomen wordt getwijfeld, actiegroepen, zelfs in het Sinterklaasjournaal moeten we er aan geloven. Is er tegenwoordig een besluit waar je het niet mee eens bent? Het klaarblijkelijke antwoord is dan , richt een actiegroep op. Ik neem u even mee in een aantal van onze actiegroepen. ‘XS4all moet blijven’,’kick out zwarte piet’,’De actiegroep duits‘,’actiegroep stralingsbewust’, en zo kan ik dan nog wel even door gaan. Was er vroeger redelijk duidelijk uit welke hoek welke bedreiging kwam, nu is het zoeken naar welke actiegroep waar voor staat.

Aanstaande zaterdag komt in de Peebos, een gehuchtje dichtbij onze huidige woonplaats Sinterklaas aan. Bij het bruggetje. Ik kan mij er nu al op verheugen. Zo ook op de intocht op TV, Nederlandse kneuterigheid ten top, heerlijk. Ik hoor u denken, wat bedoel je daar mee? Het gaat elk jaar hetzelfde, Sint komt op een bootje aan. Iedereen is blij, er volgt een optocht, enthousiaste kinderen, pepernoten en pakjes. Iedereen doet leuk, maar hoopt op een vlotte afwikkeling, ‘hebben we dat maar weer gehad’. Net zoiets als je in je handdoek omkleden op het strand , overal zand en claimen dat je dat allemaal erg leuk en gezellig vind. Zoiets als een nieuwbouwhuis met een postzegeltuintje en met zijn allen gelukkig gaan zitten spelen.

Maar ondertussen klagen over waar de buurman parkeert of waar de barbecuerook nu weer vandaan komt. Ongemakkelijk allemaal, maar vooral doen als of je enorm geniet. Terwijl een ieder blij is als alles weer zonder incidenten verloopt.

Kijk naar onze kinderen, vol verwachting klopt hun hart. Zij zien geen cultuurverschillen, geen onderscheid. Sint is de Sint en Piet doet de pakjes. Konden wij met al onze hopelijk nog aanwezige kinderlijke onschuld aankomende zaterdag, al is het maar voor even, gewoon twee uurtjes, meedoen aan de intocht. Zonder dreiging, protest of wat dan ook. Onze kinderen maakt het niet uit, welke piet er mee loopt. Laat staan wat voor kleur hij heeft. Persoonlijk vind ik alles goed, als we er maar met zijn allen een gezellig kinderfeest van maken. Net zo eentje als ik vroeger had, in spanning voor de tv, kijkend naar sinterklaas. Speelgoedboekjes kijkend en schoen zettend uitkijken naar 5 december.

Ik kijk de winkelstraat door. Lampjes in de hoofdstraat van Kollum, de lichtjes zijn prachtig. Ik dwaal alweer af naar de kerst. Ergens in mijn gedachte klinkt het kerstliedje al ‘Vrede op aard’ mompel ik mee. Zullen we dat met zijn allen volgend jaar nog maar eens proberen?

2 thoughts on “Lampjes in de hoofdstraat van Kollum.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *