Een nieuwe Barista met stekker

Tien jaar gelden kochten wij destijds een koffiemachine. Je kent ze wel, kopje er onder, knopje indrukken, gemaal, kopje koffie. Zo eentje. Een paar dagen geleden is hij van ons heen gegaan. Na diverse reanimatie pogingen met diverse stukjes slang, en andere ‘niet koffiemachine’ onderdelen begon onze machine na 30.000 kopjes en 10 jaar trouwe dienst incontinent te worden. Behalve een normaal kopje koffie kreeg je er een natte drab in de keuken bij. Terminaal, overleden. Na zijn laatste kopje hebben we plechtig de stekker er uit getrokken. Met een trieste pruttel en een harde tik was het over. Nooit meer het a-typische gebrom en de onwijze hoeveelheid kabaal en gesputter uit mijn trouwe koffieapparaat. Tijd voor een nieuwe.

Eisen? Ja…. een normaal bakje zwart geluk. Liefst twee kopjes tegelijk. Liefst van verse bonen. We besluiten voor de opvolger van ons huidige apparaat te gaan. Wederom een Siemens. Na slechts een dag zien we de bezorger aankomen. In zijn handen een grote doos met daar in de redding van ons dagelijks ochtendmoment. Was de oude machine nog voorzien van ingewikkelde stoompijpjes en slechts vier knoppen, en hebben we door de bewerkelijkheid van het maken van opgeschuimde melk slechts enkele keren cappucino gedronken.

Zijn opvolger komt met touch screen met hippe plaatjes van allerhande koffiedrankjes. Maakte onze oude machine slechts een goed ‘bakkie pleur’ , ons nieuwe apparaat heeft duidelijk geleerd. Hij heeft de uitstraling van een hipster barista, je kent ze wel. Knappe italiaanse man achter een te groot apparaat. Zo eentje die moeiteloos een boompjesfiguur op je koffie creëert met een melkkannetje. Zo een man waar koffie zetten geen geheimen meer voor kent. Stoomwolken en zo een nichtenhamertje, of koffiestampertje, hoe je het wilt noemen.

Ik besluit het apparaat tot leven te wekken. Geef hem water, boontjes, en steek de stekker er in. Met een zacht gepruttel licht er een touch screen op, ‘latte macchiato’ prijkt er tussen een van de keuzes. Maar er zijn meerdere varianten. Zielig staat ons oude apparaat in een hoekje op de grond. Kon hij slechts koffie zetten, en dat wel 30.000 keer, dit apparaat probeert met zijn aanwezigheid en zijn mooie scherm en strak design mijn oude apparaat volledig te doen vergeten. Een beetje als of je wijlen Theo van Gogh met een koffiekan in je keuken hebt met daarnaast Maik de Boer met een hipsterpruttelpotje. Bij Theo , zie hem als mijn oude apparaat, zit alles onder koffievlekken, terwijl Maik koffie opdient in een perfect kopje met crema laagje. Hetgeen er in resulteert dat je bij Theo met een doekje in de aanslag staat of dat hij geen koffie meer in huis mag zetten.

En toegegeven, de lol kan niet op. Koffietemperaturen, maaldikte, soorten kopjes, hoeveelheid melk, favoriet koffie profielen, waterhardheid, er blijkt van alles mogelijk. Er komt wonderbaarlijk goede koffie uit het tuitje van zijn opvolger. We zullen zien of we al deze varianten wel gaan gebruiken, of dat we weer vervallen in ons ouderwetse ‘bakkie pleur’ . Stiekem kijk ik nog eens naar het apparaat op de grond. Wellicht een tweede leven, als tuinhuis koffiezetter, zoldermachine…voor nu kan ik nog even geen afscheid nemen. Van de week maar eens een lekker schoonmaakbeurt, en dan de kast in. Tja, incontinent of niet, koffie zetten doet hij. Een nieuwe hobbyproject? Wie weet. Voor nu zijn we gered met onze nieuwe vriend. Iets met de deluxe, super en plus, met touch screen en koffievariaties.

1 thought on “Een nieuwe Barista met stekker

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *