Waarom ik zin heb in de herfst. En alles over onze tijdelijke woning.

De zomer was heerlijk. Een prachtige vakantie, drie weken Frankrijk. Mooi weer, goed eten, een zwembad, familie. De zomer was ook de tijd van onze verhuizing naar de tijdelijke woning. En wat verzamel je een berg met troep in 9 jaar in een huis wonen. De maanden voor de verhuizing hadden we al flink opgeruimd. Maar evengoed zat de verhuiswagen tot het randje vol.

Op zich zitten we best prima in onze tijdelijke woning. Het is een jaren 70 bungalow, vrijstaand, rustig. In een slaapdorpje zonder winkels of enige activiteit. Het is er ruim, deels gemeubileerd, en de verhuisspullen kunnen mooi in de garage staan. Het is een kwartiertje door de uitgestrekte landerijen rijden naar de nieuwe school. En ik kan elke dag kijken bij de bouw van ons nieuwe huis. Het is een tijd van plannen, nieuwe dingen uitzoeken en hopen op een spoedige oplevering.

De woning waar we nu in leven is echt retro, in die zin past het perfect bij ons. Een lange gang met daar aan vier slaapkamers. Het geeft me een kampeerboerderij gevoel. Een bruine badkamer met bloemetjes en een jaren 70 bruynzeel keuken maken het geheel compleet. Verder is er een eetkamer, een woonkamer, en een ketelhok, garage en genoeg ruimte om de woning heen. Aan de achterkant staat een kerk, deze wordt niet meer actief gebruikt, en er omheen is genoeg gras. Je snapt dat de dames graag buitenspelen. Niks is leuker dan verstoppertje, fietsen, hutten maken.

Uiteraard is het heel wat anders dan Rotterdam. De drukte van de stad ben je hier volledig kwijt. Straks wonen we in een groter dorp, met meerdere supermarkten, een Hema, kruidvat, Action, en wat cafe’s. Dat is prima. En binnen 25 minuten zitten we in Leeuwarden of Groningen. Vooralsnog bevalt het dus prima. De familie is verder weg, dat is uiteraard minder. Maar hier vinden we vanzelf een weg in. De tijd die je elkaar ziet is langer, en ik verwacht ook intensiever. Dit geeft ook weer een meerwaarde.

Toch kijk ik uit naar de herfst in onze tijdelijke woning. Het wordt s’avonds weer vroeger donkerder. Noem het kneuterig, maar de gordijnen kunnen gezellig dicht, de kaarsjes kunnen weer aan. De dochters zitten lekker in hun warme pluche vis slaapzakje op de bank tv te kijken, noem het ‘ cocooning’ . Gezellig met zijn allen bij elkaar.

Langzaam aan kruipen de feestdagen dichterbij. Ik vind het heerlijk. Ik kan mateloos genieten van alle aankomende festiviteiten. Zoals daar zijn Sint Maarten, Sinterklaas, de Kerst. Ook al is het in de tijdelijke woning, evengoed kijk ik er naar uit. Voor mij is het de gezelligste tijd van het jaar. De voorpret voor Sint Maarten is reeds begonnen. Lampionslingers, kleine lampionnetjes. Lekker knutselen met de meiden. Noem het kneuterig. Normaal hebben we met kerst een gigantische kerstboom. We verzamelen al jaren herinneringskerstballen (later maak ik hier wel een blogje over). Of dit in de tijdelijke woning ook gaat lukken. Tja..we zullen het zien.

De eerste pompoen is reeds in huis, de herfst kan beginnen. Ik denk nu al met enthousiasme aan de stamppot boerenkool, en een heel scala aan winterse gerechten die zich weer aandienen. Langs de weg koop je hier massa’s grote pompoenen. Van de week dus maar op zoek naar een paar mooie exemplaren voor bij de deur. Immers, omdat de woning tijdelijk is, wil je er wel een beetje gezellig bij zitten. Hierbij maar even niet denkend aan de allerhande mankementen aan de tijdelijke woning. Wij zijn er mooi mee geholpen. Bij ons thuis gaat al de gevleugelde uitspraak rond ‘ Alles beter dan een stacaravan in Trimunt’ , dit was ons andere alternatief mochten we geen tijdelijke woning kunnen vinden. Je begrijpt, we zijn uiterst gelukkig dat we hier zitten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *