Kleuterpubers!?

Ineens ben ik haar kwijt. Ik was net nog aan het stofzuigen, en ze keek op de bank naar ‘Tip de muis’. Ik zal het even uitleggen. Op de nieuwe school is er continue rooster. Van half negen tot twee uur in de middag, boterham op school. De jongste zit in groep een, en hoeft maar vier dagen naar school. De vrijdag is haar vrije dag. Een rustig aan dag, zus wegbrengen en halen. Wat knutselen, huishouden….kortom aanrommelen.

‘Paaapaaa, ik heb gepoept’ , aha…daar is ze dus. Mijn jongste heeft een soort bekakte spraak als het om poepen gaat, dus het klinkt meer als ‘ papa, ik heb gepupt!’ . Moest er vroeger nog een kind op het potje gezet worden, nu moet ze ineens alles zelf doen. Pap mag slechts komen om vakkundig de poepresten op te ruimen. Ik doe de broek weer aan, en zeg, handen wassen. Meestal gaat het vanzelf, maar vandaag volgt er een ‘ waaróhom? ‘ . Voor de zoveelste keer leg ik uit dat je altijd je handen wast na het toiletbezoek. Schoorvoetend en met een boos hoofd en diepe zucht gaat ze akkoord.

Sinds de dames allebei op school zitten, het ligt niet aan de school overigens. Maar meer aan de leeftijd. Hebben we last van wijsneuzengedrag. Het begint met simpele dingen, als antwoorden op de vraag ” was het leuk vandaag op school?”, met als antwoord “Jahaa!!” , als of ik de meest domme vraag aller tijden heb gesteld. Domme vraag dus. Ik krijg een spreekwoordelijk boos aardappelhoofd terug. Het is voornamelijk alles ‘zelluf’ willen doen, met vaak een grappige situatie als gevolg. Druppelende en klotsende melkpakken. Lijm zonder dopjes. Glazen die net toevallig omvallen. Kleine ongelukjes die stelselmatig je ‘design’ interieur van toen je nog kinderloos was veranderen in een afgebeten, afgekloven ‘help mijn man is klusser’ pakhuis.

Prachtig is het probleemgericht denken. Overal is een oplossing voor. Stoot papa zijn hoofd, komen ze lief aan met een kusje en zijn de pleisters sneller paraat als ik ze kan vinden. Maar ook voor grotere problemen is er een oplossing paraat. Krijgt papa een lekke band met de auto hoor ik bijdehand vanaf de achterbank ‘Papa, moet je even een meneer van de AB bellen met je telefoon’ . Als ik langs hun kamer loop hoor ik discussies over papa’s opvoedbeleid. ‘Als papa dat zegt wil hij echt dat je luistert hoor! Anders word ie boos’. Alles wat vies word, moet ‘ papa of mama’ gewoon even in de was doen. Overal is een oplossing voor. Heerlijk.

Het is genieten. Naarmate ze groter worden heb ik nu twee kleuters in huis die in hun hoofd al in staat zijn om op zichzelf te gaan wonen, maar gaan huilen als er ruzie is om een potlood. Stel je dat even voor in je volwassen leven. Je komt op kantoor terug van de toilet. Je collega heeft even een pen van je bureau gepakt. Je loopt er stoer op af, geeft haar een tik en gaat op de grond zitten huilen. Tja….klaar om op jezelf te wonen…..nope…

Soms denk ik al een glimp op te vangen van hoe ze later zullen zijn als ze volwassen zijn. Nog maar even genieten, af en toe een fijne knuffel, of een kusje bij een val op de knie. Voor je het weet zijn ze 16 jaar, en echt puber en bijna volwassen…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *