Blijf van dat gordijn af!

Laten we beginnen met de conclusie, vaders komen van een andere planeet. Of in ieder geval van een stuk waar ze dochters niet gewend zijn, of geen kledingwinkels hebben. Gisteren waren we de ‘grote stad’ verkennen. We hadden van te voren een duidelijke missie. Kinderkleding, wat dingetjes voor de winter. Moet ik er bij vermelden dat winkelen met dochters compleet anders is. Ik zeg niet dat elke man zo is, maar over het algemeen trekt moeders wat uit het schap en houd het voor, klaar. Zo niet bij mijn dochters.

Bij het betreden van de winkel vliegen ze als wespen op stroop af op de rekken. Als een verlaten papa eend staar ik de winkel rond. Kleuters nog geen mening? Na een hele rij rekken te zijn gepasseerd, en nadat er diverse kleuren zijn afgewezen eindigen we bij een aantal kledingstukken welke aan de voorkeur van de dames voldoen. Er gaat een duidelijke voorkeur naar glitter, fel gekleurd, minnie mouse en al het andere waar ik van gruwel. Na wat gedwongen keuzes van onze kant, hebben we de boel compleet.

Nu we er toch gelijk zijn, wil papa ook nog wat broeken. Aangemoedigd door mijn eigen moeder die ik in mijn hoofd hoor ‘je moet het wel even passen’ , begeef ik mij richting pashokje. Achter mij aan twee kleuters als waren we papa eend met zijn gevolg. In een te krap pashokje trek ik, terwijl mijn dochters met het gordijn spelen de bewuste broek aan, gelukkig ben ik al getrouwd, want de papa met witte melkflessen, half ‘exposed’ in zijn onderbroek in een pashokje….tja…george clooney is er niks bij. Snel ruk ik aan het gordijn, afblijven! Mooi..die past, we hebben de goede maat, doe dit model maar in een paar kleuren. Je kunt maar praktisch ingesteld zijn. Na mijn dochters , ondanks een streng gesprekje vooraf constant moet herinneren aan ‘kijken doe je met je ogen, en niet met…’ , afijn , je herkent het wel. In hun enthousiasme moet elk aantrekkelijk kledingstuk worden ‘getoont’. Na ons een weg naar de uitgang te hebben gemanoeuvreert, besluiten we dat het tijd is om naar huis te gaan.

Nog wat koekkruimels van de stroopwafelkraam (dat is leuk voor papa, kan hij de auto lekker stofzuigen), banen we ons een weg over de markt terug naar de auto. ‘Ooh papa kijk’,’ooh papa wat is dat’. Eenmaal thuis in onze tijdelijke woning plof ik onderuit op onze prachtige jaren 80 bank. Koffie papa, hoor ik rechts van me. Kind, je bent het einde! Het was een heerlijke ochtend.

Author: Papa Mark

1 thought on “Blijf van dat gordijn af!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *