Wandelen weer hip?

Doolhof blotevoetenpad

Het is wat het is. Om wat aan beweging te doen, en mijn enigszins aanwezige of zeg maar niet aanwezige conditie weer wat tevoorschijn te krijgen, wandel ik sinds kort. De omgeving leent zich er uitermate goed voor, en de kinderen zijn altijd te porren voor lekker buiten zijn. En wat blijkt, wandelen blijkt hipper dan hip.

Dacht ik bij wandelen slechts aan ANWB koppels in matchende kleding, gezellige wandelschoenen, witte paddestoelen, en niet te vergeten, nordic walking stokken. Even terzijde, ken je die dingen? Ik denk altijd, dat ik een goede wandelaar ben, ik kan wandelen zonder stokken. Je hebt ze ook met wieltjes. ‘Voor de conditie’ , wordt er steevast over gezegd. Maar nu ik wat wandelroutes heb gelopen, blijkt het verslavend te zijn, en dan niet alleen, hipper dan hip.

Blote voeten paden, laarzenpaden, hikerspad. Was het vroeger gewoon wandelen, nu kan het op allerhande manieren. Mijnsinziens blijft wandelen gewoon wandelen. Het is de ene voet voor de andere zetten teneinde een voorwaartse beweging te bewerkstelligen. Benen, gaan, ijsberen, kuieren, marcheren, pikkelen, schrijden, slenteren, stappen, stiefelen, treden, voortbewegen. Hoe hipster je het ook wilt maken, het blijft allemaal wandelen.

Hoor ik in mijn hoofd steevast mijn moeder zingen, de paden op, de lanen in…en hadden ze misschien toch wel gelijk met goede wandelschoenen, ik word inmiddels dolblij van een uurtje door de modder banjeren op laarzen. Niets zo mooi als modder voor kinderen, en papa’s. Had ik verwacht slechts de bekende ‘ ANWB koppels ‘ tegen te komen, word ik getrakteerd op jonge stellen, kinderen. Eigenlijk wandelt iedereen stiekem.

Zittend op een bankje, kijkend naar mijn dochters in een wilgentenen doolhof, vang ik een gesprek op van twee mede wandelaars. Zij noemen wandelen ‘hiken’ , goed ik leg het niet nog eens uit. Het gesprek gaat van het zijn van ‘wandelmatties’ tot de wandelingen van serious request van dit jaar. Nu weet ik het zeker, wandelen is hipper dan ooit. Voor mij, papa van 39, met een kleine brommerhelm onder het bloemetjes overhemd, groene boswachters jas en zwarte rubberlaarzen kan er over het algemeen niet gezegd worden dat ik in de categorie ‘hipster’ thuis hoor. Grappen mijn dochters al dat ik op een boswachter lijk met mijn baard. Tussen de wandelaars pas ik er kennelijk moeiteloos tussen.

Vreesde ik eerst om te vertellen dat ik af en toe wandel, nu schijn ik er bij te horen. Ik praat wat mee, over mijn dochters. En over hun instagram account over wandelen. Ze willen zich wat onderscheiden, de natuur is hip krijg ik te horen, en dat weet niet iedereen. Dus ,,We’re not so main-stream” grap ik, daarbij duidend naar het stromende riviertje naast ons. Main stream, stromend water, herhaal ik nog. Het is tevergeefs, humor over wandelen, niet gewaardeerd. Kapot is het gesprek. Ik kijk naar mijn rennende dochters in het doolhof. Ik pak een papieren zakdoekje, ik grap nog wat, een loopneus tijdens het wandelen, wat een timing. Dit was de druppel. Het jonge stel staat op en vervolgt hun weg.

Wandelen is hip, dat zeker. Maar aan de humor onderweg, tja…daar moet nog aan gewerkt worden. Ik sta op en loop verder met mijn dochters. “de paden op, de lanen in, vooruit met flinke pas” zing ik. Misschien was wandelen vroeger toch beter. Maar op zoek naar een stevig paar wandelschoenen en een zeiljas van de ANWB. Dan laten dit soort hipsters mij hopelijk links liggen.

1 thought on “Wandelen weer hip?

  1. leuke blog weer!! Ik hou ook van wandelen.. alleen kwam het er de laatste tijd niet meer van.
    Ik hoop het weer op te pakken, met of zonder kinderen.

    Groetjes Henrike

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *