Met je mammaloe in de modder.

We schrijven 29 december, het is ochtend, buiten is het -2 graden, het witte gras voor onze tijdelijke woning nodigt uit om er overheen te rennen. Na een heerlijk rustig ontbijt met dito kopje koffie, besluiten we de stoute ‘laarzen’ aan te trekken voor een frisse ochtendwandeling. Een ochtend met je mammaloe in de modder.

‘Laarzenpaden’ heeft Staatsbosbeheer de wandelroutes in het Gronings Westerkwartier genoemd – alsof niet heel Nederland op dit moment één groot laarzenpad is na de regen van de afgelopen weken. Maar de boswachters hebben gelijk: zonder laarzen zijn Pettenpad en Melle’s Pad voor een wandelaar wat de Friese Blikvaart voor een afgematte Elfstedenrijder is. Soep dus, van die hele natte groente-soep. Vanochtend hebben we dus geluk. Het is -2, de grond is licht bevroren, dus prima voor een laarzenpad.

De afstand is prima voor onze meiden, met een kleine 3 kilometer is het zelfs voor de kleinste beentjes prima te doen. En wat is er nu leuker als het flinterdunne ijs op de modder onder je laarzen te horen kraken. Na een kleine tien minuten wandelen is de ooit zo roze broek van mijn jongste dochter veranderd in een gevlekt en bemodderd exemplaar.

Vroeger werd er in dit gebied turf afgegraven, hetgeen resulteert in zogenaamde ‘petgaten’ , waterige plasjes en dus modder. Volgens het gidsje vinden we hier de tjiftjaf, fitis, roodborst en fazant. Ondanks de inspanning van de twee kleuterwandelaars die mij vergezellen, is het geluidsniveau te hoog voor het eventueel aanwezige dierenrijk. Derhalve hebben wij niet meer gespot dan een verdwaalde merel. Halverwege vinden we een afdakje, hier kan een gidsje worden meegenomen en staat er voldoende informatie over deze tot voor kort niet opengesteld gebieden.

Mijn dochters kan het wel bekoren. Modder, dun ijs, wilde natuur. Het is een wereldochtend. Na een klein uurtje wandelen is het genoeg. Met vuurrode wangen van de buitenlucht en onder de modder staan we bij de auto. Papa, gaan we hier nog eens wandelen? Uiteraard, voor de zomer is er het blote voeten pad. Ik kan me er nu al op verheugen. Ik zeg, fijne zondag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *