De week van Halloween

Bloedprikkende nepzusters gaan langs de deuren. Stiekem kijk ik in de avond tussen de gordijnen naar buiten, is er ergens hier een verkleed spookje? Ergens een eng masker? Stiekem heb ik de neiging om wat rode heliumbalonnen aan de put tegenover ons huis te knopen en dan een avondje mensen kijken. Nee, niks halloween, keiharde realiteit. In het dorpje waar onze tijdelijke woning staat is weinig halloween activiteit te bespeuren. Op dit moment is het dorp gevuld met Nederlandse vlaggen op zijn kop. Boerenprotest heet dat. Koningshuis liefhebber als ik ben, en kijkend naar de geschiedenis van ons kleine kikkerlandje erger ik me er elke dag weer aan. Schennis met de Nederlandse vlag. Maar goed, over tot de orde van de dag. Reeds enkele weken hebben we een aantal pompoenen voor de deur, heel leuk met een bolchrysant. Ben ik normaal van het knutselen, de moed om een van de pompoenen om te toveren tot een eng gezicht ontbreekt me. Noem het luiheid. Ploeteren met een lepel om een mislukt gezicht over te houden. De zogenaamde pinterestmoeders, zo noem ik ze altijd. Foto’s van de mooiste uitgeholde pompoenen, de mooiste creaties. Doet mij denken aan de keer dat mijn moeder goed bedoeld overigens een gezicht had uitgehold om deze vol trots in de woonkamer te zetten. Als of hij niet eng genoeg was besloot deze pompoen na enkele dagen staan uit zichzelf te gaan muteren naar iets slaps met wit haar uit de gaatjes. Voor nu dus maar een gewoon herfst tafereel voor de deur. Bolchrysant er bij en naast onze tijdelijke bungalow lijkt het heel wat. Plakte ik vorig jaar nog overal spinnetjes op, nu gaan we vol voor de sint maarten viering. En die pompoenen? Volgend jaar wellicht een met een gezicht. En als ik echt mijn best doe, en om echt te griezelen, zet ik hem eerst naast de verwarming. Met wit haar is wel zo leuk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *